ထမင္းဆိုင္အ၀င္မွ ေၾကာ္ျငာေလးတစ္ခု
ကိုရီးယား ကင္မ္ခ်ီျပဳလုပ္သည့္ စဥ္႔အိုးမ်ားကို ရာႏွင့္ခ်ီၿပီး ေတြ႔ခဲ့ရစဥ္
Andong City တြင္ သစ္သားျဖင့္ လူပံုရုပ္တုမ်ားကို ထြင္းထုထားပံု
ဒီပံုေလးေတြကေတာ့ ထြင္းထုထားတဲ႔လက္ရာေလးေတြကို ဆိုင္ေပၚတင္ၿပီး ဧည့္သည္ေတာ္ေတြကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေရာင္းခ်ေပးတဲ႔ ေနရာေလးေတြေပ့ါဗ်ာ။
ဒါကေတာ့ ေညာင္ပင္ႀကီးတစ္ပင္ပါ။ ဆုေတာင္းျပည့္ေညာင္ပင္လို႔သိရပါတယ္။ အဲဒီေညာင္ပင္ႀကီးကို ၀ိုင္းထားတဲ႔ ႀကိဳးေတြရွိတယ္ေလ။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔ဆုကို စာရြက္ကေလးတစ္ရြက္ေပၚမွာေရးႀကီး အဓိဌာန္နဲ႔ အဲဒီႀကိဳးေပၚမွာ ခ်ည္ေပးရတယ္ေလ။ က်ေနာ္ကေတာ့ တျခားဆုမေတာင္းခဲ့ပါဘူး။ ဆုတစ္ခုပဲေတာင္းခဲ့ တယ္။ အဲဒါက ကိုရီးယားထီ (LOTTO) ေပါက္ပါေစေပ့ါ။ ဒါေပမယ့္ အခုထိေတာ့ ဆႏၵမျပည့္ေသးဘူးဗ်။
အဲဒီကေန ခရီးဆက္ခဲ့ရာမွာေတာ့............
အေပၚက ပံုေလးေတြကေတာ့ Nakdonggang လို႔အမည္ရတဲ႔ ျမစ္ကမ္းနေဘးတစ္ေနရာေလးပါ။ အရမ္းသာယာလွပတယ္ဗ်။ အဲဒီေန႔က ဒီဘက္ကမ္းမွာေတာ့ ပံုမွာျမင္တဲ႔အတိုင္း ကိုရီးယားလိုအကေတြ၊ အဆိုေတြနဲ႔ပြဲေတာ္ႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ လူေတြကလည္း ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးပဲ။ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႕ေတြေတာင္ အဲဒီမွာ လူေတြကြဲကုန္လို႔ ျပန္စုတာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ကုန္သြားတယ္။ ျမစ္ရဲ႕ဟိုဘက္ကမ္းပါးယံကေတာ့ အျမင့္ႀကီးပဲ။ ဒီဘက္ကမ္းကေန ေလွနဲ႔ဟိုဘက္ကမ္းကိုကူးရတယ္။ ဟိုဘက္ေရာက္ရင္ အဲဒီေတာင္ေပၚကို ပတ္ၿပီးတက္ ရတယ္။ ေတာင္ထိပ္မွာျမင္ေနရတဲ႔သူေတြကေတာ့ ဒီဘက္ကမ္းကို စတီးႀကိဳးနဲ႔ ျမစ္ေပၚကေနျဖတ္ၿပီး စီးလာတဲ့ ေနရာမွာ ရပ္ေနၾကတာပါ။ အဲဒီေန႔ကေတာ့ တစ္ေယာက္မွ စတီးႀကိဳးစီးတာ မေတြ႔ခဲ့ရဘူးဗ်။ အဲဒီ မွာက သူ႔ရာသီနဲ႔သူ ရွိတယ္ဆိုပဲ။ အဲဒီမွာေတာ့ ဒါေလာက္ပါပဲ။ တျခားေတာ့ အထူးေထြမရွိပါဘူး။ ကိုရီးယား ရိုးရာ ေရွးေဟာင္းေက်းလက္ေနအိမ္ေတြ၊ လူေနမွဳ႕အသံုအေဆာင္ေတြကို လံုး၀မပ်က္စီးေစပဲ ထိန္းသိမ္းထား ၿပီး ကမၻာလွည့္ခရီးသြားေတြကို ျပသထားတာပါ။ ယူနစ္စကို မွတ္တမ္း၀င္ ေက်းရြာေလးလို႔ သိခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီေန႔ (၂၄-၉-၂၀၁၀) ရက္ေန႔ တစ္ေန႔လံုးေတာ့ အဲဒီမွာတင္အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္ဗ်။ ညအိပ္ဖို႔အတြက္ ဘူဆန္ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕အနားက လံုးခ်င္းအိမ္ေတြငွားတဲ႔ေနရာေလးကို ဆက္လက္ခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အစား အေသာက္ေတြကလည္း Ready လုပ္ခဲ့တာေၾကာင့္ သိပ္ၿပီးအခက္အခဲမျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္၊ အဲဒီမွာ ဆိုဂ်ဴ(ကိုရီးယားအရက္)ေသာက္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ေလးႀကံဖန္ခဲ့ရတာဗ်၊ မိုးကလည္းခ်ဳပ္၊ ဆိုင္ေတြကလည္းပိတ္ ဆိုေတာ့ ဘယ္မွ ၀ယ္မရတာနဲ႔ အိမ္ပိုင္ရွင္ အာဂ်ဴးမ (အေဒၚ) က သူ႔မွာရွိတဲ႔ ဆိုဂ်ဴ(၃)လံုးမွ်ေပးတယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္လည္း လူကမ်ားေတာ့ မေလာက္ေရးခ်မေလာက္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ မက္ဂ်ဴး (ဘီယာ) ႏွစ္ဖာ သယ္သြားလို႔ အဆင္ေျပသြားတယ္။ ညအိပ္ခဲ့တဲ့အိမ္ကေလးကိုေတာ့ အမွတ္တရဓါတ္ပံုေလး ရိုက္ခဲ့ေသးတယ္။ ဒီမွာေလ............
No comments:
Post a Comment
အႀကံျပဳခ်က္ေလးေတြေပးသြားၾကပါဦးခင္ဗ်ာ...